قبل از فرود آمدن گرفتارىها ، وى را از شر آنها رهائى مىدهد . و اين جمله نورانى امام زين العابدين عليه السلام در برگيرنده معناى عميقى است كه خداوند ، اعمال نيك انسان‌ها را پرورش داده و بارور مىسازد تا به مرحله اثربخشى و منفعت‌رسانى به او باشند ، يعنى اگرچه كارهاى نيك خيلى كوچك و اندك باشد و يا كاستى و كمبودها داشته باشد ولى پروردگار مهربان ، اين بذرها را به خوبى با رحمت و بزرگواريش آبيارى نموده و به مرحله نتيجه و ثمردهى مىرساند ، و هيچ كس خيال نكند چه اگر در جائى به كسى يا به حيوانى و يا درختى و . . . محبت نمود ، يا خواسته و نياز كوچك آنها را برآورده ساخت ، اين كار اثر چندانى را به دنبال نخواهد داشت اين طور نيست ، زيرا خالق قدرتمند و بسيار مهربانى در همه جا با اوست و به تمام كارها ، حتى به دلهاى نيك‌انديش و نيك‌نگر نظارت كامل دارد ، و بر همه آن‌هائى كه دست به كارهاى خير مىزنند ، و يا نيت چنين كارها را در دل دارند ، پاداش بسيار بزرگى را كه به ذهن كسى خطور نمىكند مرحمت مىفرمايد . نكته مهمى كه بايد در نظر بگيريم ، اينكه انسان مركب از دو حقيقت روح و جسم است و بدن او نسبت به روحش يك چيز بسيار كوچكى است و روى همين اصل اعمال ظاهرى او كه توسط اعضاى بدن صورت مىگيرد ، خيلى كوچكند ، اما وقتى كه به عالم معنا اتصال پيدا مىكند خيلى بزرگ‌تر مىشود و لذا در حديث نبوى عليه السلام آمده است : « نِيَّةُ الْمُؤمِنِ خَيْرٌ من عَمَلِهِ ، وَ نِيَّةُ الكافِرَ شَرٌّ مِنْ عَمَلِهِ « 1 » ؛ نيت مؤمن از عملش بهتر است و نيت كافر از عملش بدتر و خطرناك‌تر است » . و در حديث قدسى آمده : « ما وَسَعنى ارضى وَ سَمائى ، و لكن وَسَعَنى قَلْبَ عَبْدَى المُومِنُ « 2 » ؛ خداى متعال مىفرمايد : زمين و آسمانم نمىتوانند ظرف من باشند و لكن قلب بندهء با ايمانم مرا در خود جاى مىدهد » .

--> ( 1 ) . شرح صحيفه ميرداماد ، ص 394 . ( 2 ) . شرح صحيفه ميرداماد ، ص 394 .